Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Μεταμφιεσμένο ανθρωπάκι

Στο υπνοδωμάτιο μιας ψυχολόγου που ποτέ δε γνώρισα. Μιας ψυχολόγου που η ζωή της ήταν γεμάτη γή και θάλασσα. Μιας τυχερής. Και εγώ εδώ μέσα με τις σημειώσεις μου να κοιτώ τα αναποδογυρισμένα ελεφαντάκια που δεν είναι γκανεσάκια.
Σήμερα το απόγευμα θυμήθηκα πως ήσουν εσύ. Σε χάζευα καθώς δούλευες. Το ίδιο πρόσωπο με εκείνο του περασμένου Σεπτέμβρη στον κήπο. Τώρα, στον πραγματικό κόσμο όμως και όχι στο παραμύθι. Χαμογέλασα για λίγο. Είσαι ένα ανθρωπάκι που μεταμφιέζεται. Τυχερή και εγώ που σε βλέπω πλέον με τα τζινάκια σου και τα ωραία σου μπλουζάκια με τα γιακαδάκια. Αλλάζεις μορφές και εγώ είμαι ακόμα εκεί να σε κοιτώ απο μακριά. Τυχερή που εκείνα τα μελί θλιμμένα μάτια που ερωτεύτηκα τον περασμένο Σεπτέμβρη θα κοιμηθούν δίπλα μου απόψε το βράδυ. Μετά απο ένα χρόνο.
Είμαστε πάλι μαζί-εσύ με το πορτοκαλί σου σαλβαράκι να τριγυρνάς στο σπίτι.
Και εγώ πάλι δακρύζω κάθε φορά που κάνουμε έρωτα. Και τρέχω να κρυφτώ να μη με δείς και φοβηθείς.
Ο πιο μαγικός άνθρωπος που ποτέ συνάντησα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου